Meteoryty - Człowiek Wszechświat
Chwyć ten moment
PRIORYTET
Na Forum
Najnowsze Tematy
Gdzie szukać?
Gęstość meteorytów.
Jak postępować ze zn...
Najciekawsze Tematy
Gęstość meteorytów. [2]
Gdzie szukać? [0]
Jak postępować ze... [0]
Kolekcja gurala - klasyfikacja
Kolekcja meteorytów gurala

- kamienne

- żelazne

- żelazno-kamienne

- NWA

- tektyty

- pseudometeoryty

Kolekcja meteorytów Pawła Barana

Meteoryty

Artykuły ze strony

Meteoryty

Planetoidy

Strefa Ziemi

Kosmos

Moje meteoryty na mapie Facebook'a
Nawigacja
Strona Główna
Galeria Meteoryty
Artykuły
Linki
Encyklopedia IMCA
Met. Bul. Database
Forum

Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 9
Nieaktywowany Użytkownik: 167
Najnowszy Użytkownik: Henrynek
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Młotki wg czasu ataku. nr 0 - 30

Hammer, Młotek, Młot, Fatal Impact, Kosmiczny zamachowiec

od pierwszego do 30



Terminem ''hammer'' (młot) określa się meteoryty, które podczas upadku trafiły w obiekt należący do człowieka (wytworzony czy wychowywany) bądź w niego samego.



14 posted on 02/19/2010 7:46:38 PM PST by ohiobuckeye1997 - David A. Hardy


Galeria prawdziwych łotrów z meteorytowego świata.



Od czasu do czasu meteoryty uderzały, uderzają i z pewnością będą uderzać w obiekty stworzone przez człowieka, takie jak domy, drogi, samochody itd oraz niekiedy także w samego człowieka. Pociski z nieba zdecydowanie najczęściej trafiały w dachy przeróżnych budynków. Był jednak jeden który trafił w skrzynkę na listy (Claxton, 1984). Niekiedy zdarzało się, że przybyszem z kosmosu trafiany był człowiek (Sylacauga, uderzył kobietę - panią Hodges w 1954r. ) lub jego czworonożny przyjaciel (krowa - Valera, w 1972r.)!

Młoty są uporządkowane chronologicznie, zgodnie z momentem uderzenia.



Zdecydowana większość podstawowych danych oraz załączonych zdjęć pochodzi z oficjalnej strony Meteoritical Bulletin Database.

- polskie meteoryty - Młotki - TELEPORTER + młotki nr 31-60 +

Nr Nazwa Data spadku Kraj Typ Współrzędne TKW

0

Strzelce Krajeńskie

1 października 1306

Polska

Niezarejestrowany

?

?

1

Barbotan

24 lipca 1790

Francja

Chondryt zwyczajny H5

43° 57'N, 0° 3'W

6400 g

2

Benares

19 grudnia 1798

Indie

Amfoteryt LL4

25° 22'N, 82° 55'E

3700 g

3

L'Aigle

26 kwietnia 1803

Francja

Chondryt zwyczajny L6

48° 46'N, 0° 38'E

37000 g

4

Weston

14 grudnia 1807

USA

Chondryt zwyczajny H4

41° 13'N, 73° 23'W

150 kg

5

Mhow

16 lutego 1827

Indie

Chondryt zwyczajny L6

25° 54'N, 83° 37'E

350g

6

Macau

11 listopada 1836

Brazylia

Chondryt zwyczajny H5

5° 12'S, 36° 40'W

1500 g

7

Braunau

14 lipca 1847

Czechy

Heksaedryt IIAB

50° 36'N, 16° 18'E

39000 g

8

Aussonu

9 grudnia 1858

Francja

Chondryt zwyczajny L5

43° 5'N, 0° 35'E

50 kg

9

New Concord

01 maja 1860

USA

Chondryt zwyczajny L6

40° 0'N, 81° 46'W

230 kg

10

Pillistfer

08 sierpnia 1863

Estonia

Chondryt enstatytowy EL6, S2

58° 40'N, 25° 44'E

23250 g

11

PUŁTUSK

30 stycznia1868

Polska

Chondryt zwyczajny H5

52° 46'N, 21° 16'E

250 kg

12

Nedagolla

23 stycznia 1870

Indie

Kamienny, niezgrupowany

18° 41'N, 83° 29'E

4500g

13

Judesegeri

16 lutego 1876

Indie

Chondryt zwyczajny H6

12° 51'N, 76° 48'E

680g

14

Grossliebenthal

19 listopada 1881

Ukraina

Chondryt zwyczajny L6

46° 21'N, 30° 35'E

8000 g

15

Forest City

02 maja1890

USA

Chondryt zwyczajny L5

43° 15'N, 93° 40'W

152 kg

16

Zabrodje

22 września 1893

Białoruś

Chondryt zwyczajny L6

55° 11'N, 27° 55'E

3000g

17

Plainview

Wiosna 1903/1917

USA

Chondryt zwyczajny L5

34° 7'N, 101° 47'W

700 kg

18

Diep River

04 listopada 1906

RPA

Chondryt zwyczajny L5

33° 45'S, 18° 34'E

1000 g

19

Kilbourn

16 czerwca 1911

USA

Chondryt zwyczajny H5

43° 35'N, 89° 36'W

772g

20

Nakhla

28 czerwca 1911

Egipt

Mars z grupy SNC

31° 19'N, 30° 21'E

10 kg

21

Holbrook

19 lipca 1912

USA

Chondryt zwyczajny L6

25° 22'N, 82° 55'E

220 kg

22

Baxter

18 stycznia 1916

USA

Chondryt zwyczajny L6

36° 45'N, 93° 30'W

611g

23

Strathmore

03 grudzień 1917

Wielka Brytania

Chondryt zwyczajny L6

56° 35'N, 3° 15'W

13400 g

24

Richardton

30 czerwca 1918

USA

Chondryt zwyczajny H5

25° 22'N, 82° 55'E

90 kg

25

Beyrout

31 grudnia 1921

Liban

Chondryt zwyczajny LL3.8

33° 53'N, 35° 30'E

1100g

26

Johnstown

06 lipca 1924

USA

Diogenit

40° 21'N, 104° 54'W

40300 g

27

Łowicz

11/12 listopada 1935

Polska

Mesosiderite

52° 0'N, 19° 55'E

59 kg

28

Yurtuk

02 Kwiecień 1936

Ukraina

Howardyt

47° 19'N, 35° 22'E

1472 g

29

Kasamatsu

31 marca 1938

Japonia

Chondryt zwyczajny H

35° 22'N, 136° 46'E

710 g

30

Pantar

16 czerwca 1938

Filipiny

Chondryt zwyczajny H5

8° 4'N, 124° 17'E

2130 g

Młotki - od nr 31 do 60

0 Strzelce Krajeńskie

1 października 1306 roku - Polska - Bierzwnik, Strzelce Krajeńskie
Deszcz kamieni - TKW:



http://bi.gazeta.pl/im/0/5446/z5446430X.jpg


Z Kroniki Detmara:

1 Październik 1306 roku (w dniu św. Remigiusza) spadły pod Strzelcami w kraju za Odrą ogniste kamienie (kamienie meteorowe ) z chmur na ziemię, spaliły czego dotknęły i uczyniły wielkie szkody . Jak grad z nieba spadły płonące kamienie, zapaliły domy i przedmioty na polach i wyrządziły ludności olbrzymie szkody.

ACTA SOCIETATIS METHEORITCAE POLONORUM - Rocznik Polskiego Towarzystwa Meteorytowego - Vol. 1, 2009 - Łukasz KARWOWSKI, Grzegorz J. BRZUSTOWICZ:

W 1305 roku w parafii Strzelce uczynione zostały potężne znaki, podczas uroczystości Świętych Dusz, kiedy to gromadzi się lud. Wtedy to, ze szczytu nieba spadł deszcz ognistych kamieni. Urny naczynia na wino zostały zniszczone (widoczne były ich zniszczenia, lub które spowodowały zniszczenia ew. urny z prochami i naczynia na wino zostały zniszczone). W miejscu, w którym spadł ognisty deszcz, ziemia była doszczętnie spalona.

Biorąc pod uwagę czasy w jakich pojawił sie ten meteorytowy deszczyk rozbieżności w datowaniu są drobiazgiem.

Najbliższymi świadkami spadku mogli być mnisi z klasztoru w Bierzwniku – z filii Kołbacza. W ich klasztorze mogły, dokładnie podczas spadku meteorytu, odbywać się opisywane uroczystości. Także wspomniane zniszczone urny i naczynia na wino najlepiej pasują do, rządzącego wówczas niepodzielnie, kościoła.

http://www.szlakcysterski.org/?pokaz=obiekty_cysterskie&id=12,


1 Barbotan

24 lipca 1790 - Francja - 43° 57'N, 0° 3'W - Aquitaine
Chondryt zwyczajny H5 - TKW: 6400 g



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/4942_86_19.jpg


Jest to jeden z najstarszych zaobserwowanych spadków meteorytu, który zdecydowanie można nazwać udokumentowanym pierwszych Hammerem.

Ponad 220 lat temu, o godzinie 9:30 wieczorem w dniu 24 lipca 1790 r., na południu Francji, świetlny bolid był widziany przez tysiące ludzi.

Niektórzy mówili, że przelot meteoru trwał około 50 sekund. Ognista kula ostatecznie zakończyła swoją wędrówkę potężną eksplozją i przemieniła się w kamienny prysznic spadając na wioski Barbotan i Agen.

Relacja ze spadku, pełna emocji, dotarła do przyrodnika z Agen Jeana SB Saint-Amans’a. Sądząc, że opowieści o kamieniach spadających z nieba były tylko żartem, Amans poprosił o oficjalne oświadczenie dokumentujące wydarzenia. Wkrótce potem oświadczenie podpisane nie tylko przez burmistrza Barbotan ale i jego zastępców oraz 300 obywateli wioski pojawiło się na jego biurku.

Po otrzymaniu dokumentu, Amans wydał jednoznaczne oświadczenie zgodne z ówczesnym stanowiskiem naukowców:

„Jakie to smutne, zobaczyć jak cała społeczność gminy poświadcza prawdziwość opowieści ludowych próbując zapisać (rzekomy spadku kamieni z nieba) w rejestrze publicznym. „

Fragmenty meteortu spadły blisko Julliac, w mieście Barbotan oraz w ich okolicy. Strefa spadku była bardzo szeroka obejmując obszar od Losse, Merin, Eauze do Créon d'Armagnac.

Kamienie upadły na bagna, do okolicznych lasów a także na niektóre gospodarstwa, ale bez powodowania szkód, choć Meunier napisał, że

jeden z kamieni zabił byka i pasterza.



Pomimo, że wiele z jego fragmentów zostało znalezionych, tylko 6.4 kg zostało zachowanych - głównie w muzeach i innych instytucjach. Barbotan ma historyczne znaczenie, ponieważ jego spadek nastąpił zanim "Kamienie z nieba" zostały uznane przez naukowców.

Ten meteoryt znajduje się tylko u niewielu kolekcjonerów.



http://www.meteorite-times.com/index_of_articles/Accretion_Desk_Index.htm



2 Benares

19 grudnia 1798 - Indie - 25° 22'N, 82° 55'E - Uttar Pradesh
Amfoteryt LL4 - TKW: 3700 g



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/BENARES_a_anger.JPG


Istnieje bardzo niewiele informacji odnośnie spadku tego meteorytu. W 1800 roku przebadano jeden z czterech okazów w celu ustalenia składu i budowy oraz porównania wyników z innymi meteorytami.

Już w 1899 roku, był to jeden z najtrudniejszych do zdobycia meteorytów wśród wszystkich będących wówczas na rynku. Cena za 1 gram wynosiła 55,32 dolarów ponad 100 lat temu!( wg Cohena).

W niemieckim opisie tego meteorytu jest napisane: "Wiele sztuk spadło na wsi lub w pobliżu sześciu wiosek, ale żaden nie spadł na budynek.”

W "Memoirs of Geological Survey of India” Tom 99 (1969) znajduje się następujący opis (według tekstu E. Howard 1802):

"Największy kamień z tego deszczu, o wadze 2 kg. wpadł przez dach do wnętrza domu, 14 mil od Benares. Widziano błyszczący meteor oraz słyszano detonacje. Łączna masa odzyskanych meteorytów wyniosła 2416 gramów ".




3 L'Aigle

26 kwietnia - Francja - 48° 46'N, 0° 38'E - L'Aigle
Chondryt zwyczajny L6 - TKW: 37000 g



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/12434_10293_2686.jpg


Jean-Baptiste Biot - sprawozdanie ze spadku meteorytu w L'Aigle:

„ - W miejscowości St. Michel jeden kamień spadł na bruk dziedzińca kościoła. Kamień odbił się od chodnika w powietrze i zatrzymał się u stóp kapelana, który stał w tym czasie przy kościele.

- W pobliżu miejscowości Bas Vernett została trafiona grusza. Kamień odciął gałąź.

- W miejscowości Mesle kamień uderzył w kalenicę dachu budynku. Kamień stoczył się z dachu i upadł na ziemię.

- W miejscowości Des Anees mężczyzna - Pan Piche, został trafiony w ramię przez mały kamień. Kiedy go podniósł był tak gorący, że natychmiast go upuścił. „

26 kwietnia 1803 roku o godzinie 13 na bezchmurnym niebie nad Normandią pojawiła się kula ognista, przelatująca z południowego wschodu na północny zachód. W pobliżu L'Aigle usłyszano silny wybuch, a w ciągu 5-6 minut efekty akustyczne określane przez naocznych świadków jako: uderzenia piorunów, wystrzały armatnie, ogień karabinowy czy straszliwy łoskot, jak gdyby wielu bębnów. Potem usłyszano świst kamieni jakby sypiących się z worka.

Spadło około 3000 fragmentów o łącznej wadze około 37 kg, największy ważył około 9 kg. Wieść o spadku w L'Aigle dotarła do Paryża już 3 maja do niejakiego Charlesa Lambotina, studenta mineralogii i handlarza minerałami. Lambotin opisał spadek L'Aigle jak również pozyskał wiele jego okazów, które następnie sprzedał kolekcjonerom.

Do artykułu Lambotina miała być dołączona wykonana przez Maraisa mapka obszaru spadku L'Aigle - pierwsza w historii badań meteorytów. Niestety w czerwcu 1803 roku artykuł ukazał się bez mapki. Badaniem tego meteorytu zajęli się Fourcroy i Vauquelin. Wykazali, że jest on bardzo podobny do wcześniej przez nich badanych meteorytów Benares i Einsisheim. Wyniki badań przedstawił Fourcroy 19 czerwca na forum Akademii Nauk.

4 lipca w okolicach L'Aigle prowadził badania Biot. Odwiedzał okoliczne miejscowości, wsie i pojedyncze farmy i zbierał informacje od świadków na temat przelotu bolidu, towarzyszących mu efektów akustycznych oraz miejsc spadku meteorytów. W szczególności interesowały go informacje umożliwiające wyznaczenie prędkości bolidu, jego kierunku oraz kąta między kierunkiem lotu bolidu i powierzchnią Ziemi. Z tych danych spodziewał się wyliczyć orbitę bolidu.

Jego praca stwarzała szansę na zweryfikowanie hipotezy o pochodzeniu meteorytów uznającej ich pochodzenie z wulkanów księżycowych, wysuniętą w roku 1802 przez Pierre Simona Laplace’a (1749-1827) z mocną podbudową mechaniczno - niebieską – który z kolei czerpał inspirację od znanego astronoma niemieckiego Heinricha Wilhelma Matthiasa Olbersa (1758-1840). To właśnie Heinrich, podczas wykładu w Bremie w 1795 roku, poświęconego spadkowi meteorytu w Sienie, po raz pierwszy wypowiedział hipotezę o pochodzeniu meteorytów z Księżyca.

Niestety na podstawie danych zebranych przez Biota od świadków nie udało się wyliczyć orbity bolidu i ustalić jego pochodzenia. Natomiast udało się wyznaczyć obszar rozrzutu meteorytów.

Mapa Biota miała w porównaniu z mapą Maraisa trzy ważne zalety:

- po pierwsze była wykonana w skali,

- po drugie Biot ustalił, że obszar spadku był elipsą o rozmiarach 9 x 4 km,

- po trzecie była opublikowana razem z raportem.



(Jadwiga BIAŁA METEORYT L’AIGLE I NARODZINY METEORYTYKI)


4 Weston

14 grudnia 1807r - USA - 41° 13'N, 73° 23'W - Weston w Fairfield County
Chondryt zwyczajny H4 - TKW: 150 kg



encyclopedia-of-meteorites.com/test/24249_8096_2629.jpg


Meteoryt Weston jest pierwszym odnotowanym spadkiem meteorytu w Nowym Świecie.

Na obszar o długości ok. 16 km. spadł deszcz kamiennych meteorytów. Największy z nich, który rozpadł się na kawałki, ważył ok. 90 kg. Łącznie zebrano 150 kg. Spadł na ziemię w pobliżu miasta Weston, w stanie Connecticut o około 6:30 rano w dniu 14 grudnia 1807 roku.

Upadek meteorytu był szeroko opisywany w gazetach w tamtym czasie. Naoczni świadkowie opowiadali, że słyszeli trzy głośne wybuchy, że widzieli kamienne fragmenty spadające w co najmniej sześciu miejscach. Największy z nich, który ważył 36,5 kg (16,5 kg), został znaleziony przez Sillimana Kingsley’a kilka dni po spadku.

Wszystkie fragmenty, które zostały zebrane, udokumentowano i poddano analizie chemicznej przez profesorów Yale University Benjamina Sillimana i Jamesa Kingsleya .

Meteoryt Weston to pierwszy meteoryt w New World , który został udokumentowany w taki sposób i oznacza początek meteorytyki w Stanach Zjednoczonych .

Fragmenty meteorytu pozostają w kolekcji meteorytów Yale, która jest najstarszym zbiorem meteorytów w Stanach Zjednoczonych.

Słowa wypowiedziane przez prezydenta Jeffersona po upadku meteorytu Weston w stanie Connecticut 14 grudnia 1807 roku:

„Prędzej uwierzę, że dwaj jankescy profesorowie kłamią niż, że kamienie spadają z nieba.”




5 Mhow

16 lutego 1827 - Indie - 25° 54'N, 83° 37'E
Chondryt zwyczajny L6 - TKW: 350g



Screen Google Maps


Podobno meteorytem został zraniony mężczyzna.




6 Macau

11 listopada 1836 - Brazylia - 5° 12'S, 36° 40'W
Chondryt zwyczajny H5 - TKW: 1500 g



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/Macau_don_edwards.jpg


Podobno meteoryt zabił kilka sztuk bydła.




7 Braunau

14 lipca 1847 - Czechy - 50° 36'N, 16° 18'E - Broumov
Heksaedryt IIAB - TKW: 39000 g



encyclopedia-of-meteorites.com/test/braunau.jpg


W dniu 14 lipca 1847roku, niezwykły aerolit spadł w Braunau, w Czechach.

Znaleziono dwa fragmenty - jeden o wadze 15kg a drugi 21 kg. Mniejszy spadł na dom, przebił dach, uderzył w wiązki słomy stanowiące poszycie dachu, które sprawiły, że miejsce upadku nieco różniło się od jego toru lotu, przeszedł przez sufit wykonany z białej gliny i słomy i wpadł do pokoju gdzie znajdowało się kilka osób. Na szczęście nikt nie został ranny.

Znalezione fragmenty zostały przeanalizowane przez M. Fischera z Wrocławia, który stwierdził w meteorycie, oprócz siarkowego żelaza, węgiel, fosfor i brom.




8 Ausson

9 grudnia 1858 - Francja - 43° 5'N, 0° 35'E - Midi-Pyrenees
Chondryt zwyczajny L5 - TKW: 50 kg



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/4903_4991_126.jpg


Spadek meteorytu Ausson miał miejsce w dniu 9 grudnia 1858r. - było to już w czasie, gdy istnienie meteorytów zaczynało być bardziej akceptowane.

Znaleziono dwa kamienie, ważące odpowiednio około 9 kg. i 41 kg. Istnieją dwie różne relacje ze spadku wprowadzające spore zamieszanie:

Według jednej - mniejszy meteoryt spadł w pobliżu Ausson a, około 3 mil dalej.

Według drugiej, przedstawionej przez niejakiego Petita, było dokładnie odwrotnie - większy kamień spadł na Ausson a mniejszy w pobliżu Clarac.

Najważniejsze jednak jest to, że jeden z meteorytów uderzył w budynek.




9 New Concord

01 maja 1860 - USA - 40° 0'N, 81° 46'W - Ohio
Chondryt zwyczajny L6 - TKW: 230 kg



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/16953_5906.jpg


Spadek w hrabstwie Muskingum w dniu 1 maja 1860 roku.

Nazwa pochodzi od najbliższej miejscowości, New Concord, która jest także rodzinnym miastem pierwszego Amerykanina wysłanego na orbitę Ziemi, Johna Glenna.

Jest to prawdziwie klasyczny młotek. Meteoryt zabił młodego konia.

Był pierwszym z dwóch meteorytów, który spadł w Ohio i jednocześnie był to spadek obserwowany. W tym czasie niektórzy określali ten spadek jako najbardziej niezwykły ze wszystkich jakie kiedykolwiek obserwowano w tym kraju. Był traktowany na równi albo i wyżej niż słynny spadek w L'Aigle, we Francji.




10 Pillistfer

08 sierpnia 1863 - Estonia - 58° 40'N, 25° 44'E - Pillistfer
Chondryt enstatytowy EL6, S2 - TKW: 23250 g



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/18822_1487_186.jpg


Przynajmniej jeden z czterech odnalezionych kamieni uderzył w budynek - spadł na dach stodoły, przebił dachówki i belki stropu. Zatrzymał się na utwardzonej ludzkimi stopami ziemi.

Jest to bardzo rzadki typ chondrytu (EL6), wyjątkowo trudny do pozyskania.

Pillistfer ma atrakcyjny kolor - ciemnobrązowy z licznymi małymi plamkami metalu.




11 PUŁTUSK

30 stycznia1868 - Polska - 52° 46'N, 21° 16'E - Pułtusk
Chondryt zwyczajny H5 - TKW:250 kg



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/18901_5496_734.jpg


Meteoryt Pułtusk spadł 30 stycznia 1868 na 19:00 w miejscowości Pułtusk, NE Warszawa, Polska.

Jest to najbardziej znany polski meteoryt.

Obserwowano dużą kulę ognia i wybuchy - na koniec nastąpił prysznic małych spadających kamieni na dużym obszarze. Tysiące małych kamyczków spadało na ziemię i domy, w większości od kilku dziesiątych części grama do kilku gramów.

Meteoryty te są znane jako Pułtuski Groszek.

Zachowały się dziesiątki relacji mieszkańców Warszawy, którzy wieczorem obserwowali przelot nad miastem ognistej kuli, wielkiej jak księżyc w pierwszej kwadrze, o barwie stopniowo przechodzącej w ciemnoczerwoną

Pracujący niedaleko Pułtuska wieśniacy widzieli niecodzienne zjawisko - zaobserwowali jak gaśnie światło (meteoru), po czym usłyszeli potężną detonację wybuchającego bolidu i przeciągłe świsty spadających odłamków. Niektórzy słyszeli nawet odgłosy uderzeń kamieni o ziemię i lód na rzekach.

Jak szacują dziś badacze, w ciągu kilku chwil, na ziemię spadło ok. 70 tys. odłamków meteorytu o łącznej wadze dochodzącej do 2 ton.

Największe kawałki „grochu z Pułtuska” ważą około kilograma. W rejonie Pułtuska do dnia dziiejszego zebrano kilka tysięcy kawałków. To jeden z największych deszczów meteorytowych na świecie.




12 Nedagolla

23 stycznia 1870 - Indie - 18° 41'N, 83° 29'E
Kamienny, niezgrupowany - TKW: 4500g



Screen Google Maps


Podobno meteoryt uderzył w człowieka.




13 Judesegeri

16 lutego 1876 - Indie - 12° 51'N, 76° 48'E - Tumkur, Karnataka
Chondryt zwyczajny H6 - TKW: 680g



Screen Google Maps


Obserwowano błyszczący meteor i słyszano detonacje. Kamień spadł na dno zbiornika na wodę Village w miejscowości Judesegeri - powiat Tumkur, Karnataka. Rozpadł sie na drobne kawałki - odnaleziono tylko fragmenty o wadze około 680g.




14 Grossliebenthal

19 listopada 1881 - Ukraina - 46° 21'N, 30°40° 0H3 35'E – Odessa
Chondryt zwyczajny L6 - TKW: 8000 gr



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/Grossliebenthal_don_edwards.JPG


Jest to jeden z najbardziej frustrujących młotków do opisania. Pomimo, że jest dosyć dużo powiedziane na jego temat - to tak naprawdę niewiele z tego wynika!

Chociaż jedne źródła podają, że uderzył w budynek to co najmniej trzy inne źródła podają, że został zraniony mężczyzna. Jednak w katalogu meteorytów nie pojawia się ta informacja.

19 listopada 1881 o godzinie siódmej rano przechodzący przez miasto mieszkańcy Odessy zobaczyli jasny meteor, mający płonący ogon wyglądający jak serpentyna. M. Prendel, redaktor jednej z gazet Odessy, powiedział, że obserwowane zjawisko świadczyło o upadku meteorytu. Zaoferował nagrodę dla osoby, która odnajdzie meteoryt i mu go przyniesie.

Kilka dni później niejaki Pan Grossliebenthall przyniósł mu meteoryt znaleziony przez chłopa - bezpośredniego świadka spadku. Mężczyzna ów został tak przestraszony całym zdarzeniem, że prawie stracił rozum.

Meteoryt spadł obok niego podczas pracy na roli i wbił się 0,55 m pod ziemię.




15 Forest City

02 maja1890 - USA - 43° 15'N, 93° 40'W - Iowa
Chondryt zwyczajny L5 - TKW: 152 kg



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/forestcity_farmer.jpg


Późnym popołudniem 2 maja 1890 roku, wiele osób w północnym Iowa obserwowało olbrzymią kulę ognia która przyćmiła na chwilę słońce na prawie bezchmurnym niebie. Lecący z niesamowitą prędkością od południowego zachodu meteor wydawał bardzo głośne dźwięki rozpylając po niebie długie warkocze iskier.

Olśniewająca kula, porównywana wielkością do księżyca, zostawiała za sobą smugę czarnego dymu. Cały ślad wyznaczał wyraźny kurs meteora przez niebiosa. (z relacji Bena Hura Wilsona).

Meteoryt Forest City był deszczem meteorytów kamiennych, który spadł na obszar o długości 3,5 km i szerokości ok. 2 km. Znaleziono wtedy 5 dużych kamieni i ponad 500 małych.

Meteor leciał pod kątem nachylenia od 50 do 55 stopni z horyzontem. Końcowy wybuch nastąpił na terenie powiatu Winnebago o jedenaście mil na północny zachód od Forest City.

Jeden z kamieni uderzył w stóg siana.




16 Zabrodje

22 września 1893 - Białoruś - 55° 11'N, 27° 55'E - Region Mińsk
Chondryt zwyczajny L6 - TKW: 3000g



www.meteorite-times.com - Martin Horejsi's Meteorite and Tektite Books


Jeden kamień upadł na dach domu.

Wieśniacy z regionu Mińsk na Białorusi, którzy patrzyli w niebo na dwie godziny przed zachodem słońca, byli świadkami dziwnej „chmury” poruszającej się po wieczornym niebie.

Chwilę później 3 kg meteoryt uderzył w świetlik w dachu budynku.

W dniu 22 września 1893 nastąpił spadek meteorytu Zabrodje. Jest to dopiero trzeci znany meteoryt w tym kraju:

- pierwszy meteoryt na Białorusi to słynny pallasite Brahin,

- drugi to 246g howardyt, który spadł w 1858 roku nazwany później Zmenj,

- trzeci białoruski meteoryt to właśnie Zabrodje, który rozbił się uderzając w dach budynku.

A raczej to on ten dach rozbił. A przynajmniej właśnie tego pragnął. Tak sądzę.




17 Plainview

Wiosna 1903/1917 - USA - 34° 7'N, 101° 47'W - Texas City Hale
Chondryt zwyczajny L5 zbrekcjonowany S3 - TKW:700 kg



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/plainview_notkin2.jpg


Nie ma żadnej relacji ze spadku.

Meteoryt Plainview może być związany z kilkoma kulami ognia obserwowanymi w tym regionie w 1872 roku jednak są to tylko przypuszczenia. Znaleziono jednak gdzieś informacje mówiące, że podczas spadku deszczu meteorytów połamane zostały belki ogrodzenia wybiegu dla konia.

Pierwszy meteoryt Plainview znaleziono w 1917 w pobliżu powiatu Hale, w Texasie.

Próbki meteorytu zawierają wtrącenia węgla i około 26,81% całkowitej ilości żelaza. Inna próbka zawierała 27,65% całkowitej ilości żelaza. Odszukano ponad 900 okazów meteorytu o łącznej masie ponad 700 kg.

Większość okazów tego meteorytu zostało znalezionych na obszarze o rozmiarach 16x4-mile w południowej strefie Plainview. Znaleziono jednak sporo okazów także w innej strefe, leżącej na wschód od Plainview, które jednak mogą pochodzić ze spadku innego meteorytu.




18 Diep River

04 listopada 1906 - RPA - 33° 45'S, 18° 34'E - Cape Province
Chondryt zwyczajny L5 - TKW:1000 g



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/DiepRiver_don_edwards.JPG


W dniu 4 listopada 1906 roku około 16:30, w pobliżu rzeki Diep, Western Cape, jeden kamień o wadze około 910 gram spadł na metalowy dach domu położony na farmie o nazwie Hermitage (Pustelnia)v w Cape Province, Republika Południowej Afryki.

Kamień został sklasyfikowany jako chondryt zwyczajny L6.

Warto zauważyć, że w RPA, w Museum w Kapsztadzie, znajduje się tylko kilka gramów tego meteorytu.

Jest to niezwykle rzadki meteoryt, jeden z tych które są prawie niemożliwe do zdobycia.


19 Kilbourn

16 czerwca 1911 - USA 43° 35'N, 89° 36'W - Columbia County, Wisconsin
Chondryt zwyczajny H5 - TKW: 772g



www.wiscnews.com/wisconsindellsevents/news - własność wnuka Williama Gaffney'a


Około 17:20 w piątek, 16 czerwca 1911 roku, meteoryt spadł przez dach stodoły gospodarstwa, które dzisiaj znajduje się w Złotym Avenue w pobliżu Big Spring.

Niestety stodoła, która doświadczyła kosmicznego kontaktu już nie istnieje.

Właściciel stodoły , William Gaffney, opwiadał, że podczas powrotu z pola usłyszał dźwięk, który określił jako, ".... huk, hałas, podobny do ciężkich wagonów przejeżdżających przez kamienistą drogę. Hałas był znacznie głośniejszy niż grom. "

Meteoryt przebił się przez dach stodoły, podłogę na poddaszu usłaną warstwą siana następnie uderzył w żłób, odbił się od niego, trafił w kamień węgielny stodoły, gdzie pozostawił po sobie mały ślad a następnie wbił się na 2 i 1/2 cala (około 8 centymetrów) w warstę twardej gliny, z której wykonana była podłoga na piętrze stodoły.

Meteoryt opisywano jako szary o metalicznym wyglądzie i błyszczącym w świetle.

Kiedy właściciel odnalazł meteoryt wspominał:

- "Kamień przy podnoszeniu był dość ciepły i pozostawał taki przez około półtorej godziny."

Bardzo wielu ówczesnych ludzi było zainteresowanych aby zobaczyć i zbadać jak również zaukupić meteoryt. Wielkie zaitereowanie wzbudzał również sam budynek.

Na początku 1912 roku właściciel sprzedał meteoryt firmie Foote mineralne Exton, Penn. do 350 dolarów. Po zakupie przez firmę Foote mineralne Kilbourn Meteoryt został pocięty na osiem części i sprzedany.

Fragmenty meteorytu znajdują się dziasiaj między innymi w Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu, Austria, który ma jeden z ośmiu elementów w kolekcji czy Brytyjskim Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, które posiada małe dwa fragmenty o łącznej wadze około 1 grama. Fragmenty te są od skorupy meteorytu i zostały nabyte od Spółki Foote mineralne w lutym 1919 roku.


20 Nakhla

28 czerwca 1911 - Egipt - 31° 19'N, 30° 21'E - Hommos Abu, Alexandria
Mars z grupy SNC - TKW:10 kg



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/16898_20035_2800.jpg


Meteoryt Nakhla - typu nakhlit - meteoryt z grupy SNC - meteoryt Marsjański. Spadł na Ziemię 28 czerwca 1911 roku, około 09:00, w regionie Nakhla Abu Hommos w Aleksandrii w Egipcie.

Wielu ludzi było świadkami jego wybuchu w górnych warstwach atmosfery.

Meteoryt spadł na Ziemię w około czterdziestu fragmentach, z których niektóre wbiły się w ziemi nawet do metra głębokości.

Z szacowanych 10 kg (22 funtów), odzyskano fragmenty o w wadze od 20g do 1813g.

Mówi się, że jeden fragment meteorytu wylądował na psie, czego świadkiem był rolnik o imieniu Mohammed Ali Effendi Hakim z miejscowości Denshal, w pobliżu Nakhla. Podobno zwierzę natychmiast wyparowało. Ponieważ nic nie zostało z psa a także nie było innych świadków jego śmierci , historia ta pozostaje nierozstrzygnięta. Jest jednak cały czas żywa zwłaszcza wśród miłośników meteorytów, dla których stała się czymś w rodzaju legendy.

Swego czasu toczyła się gorąca debata dotycząca kwestii uderzenia psa przez meteoryt Nakhla. Czy to rzeczywiście miało miejsce? Jedni przyjmowali to za prawdę inni powątpiewali a jeszcze inni całkowicie kwestionowali. W jednej z gazet napisano wręcz, że pies po zderzeniu z meteorytem, natychmiast obrócił się w popiół.

Kevin Kichinka w magazynie METEORYT świetnie i wyczerpująco opisał każdy aspekt spadku Meteorytu Nakhla. Zajął się również sprawą psa stwierdzając, że nic takiego nie miało miejsca. (Należy zauważyć, że ten aspekt w artykule Kevina był tylko niewielką częścią jego raportu o upadku Nakhla, za który, wśród innych wyróżnień, był przedstawiony do prestiżowej nagrody Harvey).

Ludzie, związani komercyjnie z meteorytami, nie byli zadowoleni z szumu wywołanego tym raportem. Musieli opłakiwać utratę świetnych obrotów jakie osiągali za ten meteoryt w związku z jego historią.

Jakiś czas później Ron Baalke z JPL (NASA), napisał, że Nakhla naprawdę zabiło psa. Swoim artykułem doprowadził do debaty między nim a Kevinem.

Chociaż argumenty Kevina były całkiem solidne, okazało się, że większość argumentów jakie wysunął przeciw Ronowi nie wystarczyła aby udowodnić brak możliwości zabicia psa przez ten meteoryt.

W każdym bądź razie wątek Nakhla Dog został reaktywowany a spór nadal trwa.

Należy również zauważyć, że w ostatniej publikacji KATALOG Meteorytów zawiera wzmiankę, że istnieje raport uderzenia i zabicia psa w tym spadku.

A meteoryt Nakhla pojawia się na wszystkich listach dostępnych młotów.

Fragmenty tego meteorytu sprzedają się regularnie po 4000 dolarów za gram




21 Holbrook

19 lipca 1912 - USA - 25° 22'N, 82° 55'E - County, Missouri
Chondryt zwyczajny L6 - TKW:220 kg



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/11894_141_19.jpg


Jeden z dwóch największych obserwowanych spadków XX wieku (O Norton): meteoryt Holbrook przybył w spektakularnym stylu w dniu 19 lipca 1912 roku.

Poprzedziła go seria głośnych eksplozji i mniejszych wybuchów oraz trwający blisko 2 minuty ogromny huk. Cisza Holbrook w Arizonie została przerwana na około 10 minut od 18:30 do 18:40 czasu lokalnego. Mieszkańcy Holbrook mogli obserwować serię jasnych, świetlistych meteorów.

Szacuje się, że spadło około 14 000 – 16 000 sztuk pozaziemskich kamieni wielkości grochu.

Trafiony został, między innymi, dom znajdujący się w sekcji Aztec Rail Yard, sześć mil na wschód od Holbrook.

Obszar, z którego pozyskiwane są fragmenty meteorytu, leży wzdłuż linii kolejowej Santa Fe, obejmującej co najmniej 6 mil (10 km) na wschód od miasta Holbrook w hrabstwie Navajo w Arizonie. Największe stężenie fragmentów znaleziono koło stacji kolejowej Aztec.

Wielkości znajdowanych kamieni występują od ziarna piasku do największego - ważącego około 14,5kg. Szacuje się, że meteoryt Holbrook posiadał masę całkowitą 421 kg.




22 Baxter

18 stycznia 1916 - USA - 36° 45'N, 93° 30'W - Missouri
Chondryt zwyczajny L6 - TKW: 611g



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/Baxter_don_edwards.JPG


Jeden kamień upadł na dach domu.




23 Strathmore

03 grudzień 1917 - Wielka Brytania - 56° 35'N, 3° 15'W - Perthshire, Szkocja
Chondryt zwyczajny L6 - TKW: 13400 g



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/Strathmore2.jpg


To był zimny, pogodny, zimowy dzień. Wielu ludzi na wschodzie Szkocji było świadkami przelotu meteoru, który rozpadł się w powietrzu .

Cztery różne fragmenty znaleziono wzdłuż linii pięciu km od Corston w Angus do Essendy w Perthshire.

Jeden z nich uderzył w dom w South Lodge w Keithmick, którego mieszkańcy przeżyli szok spowodowany hałasem jaki spowodował. Pani Hall usłyszała niewytłumaczalny hałas jakiego nigdy wcześniej nie słyszała. Wyszła przed dom jednak nic nie zobaczyła. Dopiero jej córka, Mary weszła na dach gdzie znalazła dziurę pod którą, na strychu, leżał kamień o wadze 2,5 kg.




24 Richardton

30 czerwca 1918 - USA - 25° 22'N, 82° 55'E - Dakota Północna
Chondryt zwyczajny H5 - TKW:90 kg



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/22599_9795_2686.jpg


Jeden kamień uderzył w budynek w Richardton.




25 Beyrout

31 grudnia 1921 - Liban - 33° 53'N, 35° 30'E - Bejrut
Chondryt zwyczajny LL3.8 - TKW: 1100g





www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/Beyrout_don_edwards.jpg


Jeden kamień upadł na dach chaty.




26 Johnstown

06 lipca 1924 - USA - 40° 21'N, 104° 54'W - Colorado
Diogenit - TKW: 40300 g



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/12198_9920_2686.jpg


Meteoryty spadały na dachy domów.




27 Łowicz

11/12 listopad 1935 - Polska - 52° 0'N, 19° 55'E. -Wsie Krępa, Reczyce, Wrzeczko na południe od Łowicza
Mesosiderite-A3- TKW: 59 kg





Łowicz - http://opencaching.pl/images/uploads/20CC9769-1CA8-6F6E-4AB5-7BB4A973615D.jpg
Meteorytomania - Zibi


Meteoryt żelazno-kamienny, prawdziwe cacko. Po prostu cudo. Co prawda nie wyrządził nikomu żadnej krzywdy a na blaszanych dachach pewnie nie pozostawił nawet śladów ale spadł w Polsce i dla mnie to wystarczający powód by tu się znaleźć. Wszak zbombardował ludzkie siedziby, a że malutkimi pociskami? Zwyczajnie nas oszczędził.

Największy zachowany fragment, ważący 5670 g, znajduje się w zbiorach Obserwatorium Astronomicznego UJ. Inny, niewiele mniejszy, o masie 5650 g, jest w Muzeum Geologicznym UJ.

Największy zbiór okazów ze spadku Łowicza posiada Muzeum Ziemi PAN w Warszawie.




28 Yurtuk

02 Kwiecień 1936 - Ukraina - 47° 19'N, 35° 22'E - Lubimow
Achondrite, Howardyt - TKW: 1472 g



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/30378_5879.jpg


Meteoryt przebił dach domu.




29 Kasamatsu

31 marca 1938 - Japonia - 35° 22'N, 136° 46'E - Chubu,
Chondryt zwyczajny H - TKW: 710 g



Screen Google Maps


Kamień o masie 721 g przebił dach budynku przemysłowego. Konstrukcja dachu: warstwa dachówek, warstwa desek o grubości 1 cm i 1 cm tynku. Średnica otworu około 18 cm. Przebiwszy warstwę tynku kamień wyrwał w niej dziurę o wymiarach 8x9cm.



"Z Kosmosu na Ziemię: Meteory i meteoryty" Boschke Friedrich Ludwig - Meteorytomania - tribal216



30 Pantar

16 czerwca 1938 - Filipiny - 8° 4'N, 124° 17'E - Lanao, Mindanao
Chondryt zwyczajny H5 - TKW: 2130 g



www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/Pantar_don_edwards.jpg


Meteoryty uderzyły w kilka budynków.






/aH1
 
Dodane przez gural100 dnia lipiec 04 2011 02:34:53 6610 Czytań · Drukuj
 
Klasyfikacja meteorytów
METEORYTY POLSKIE
MŁOTKI - HAMMERY
METEORYTY OLBRZYMY
Meteorytomani
Ważne
Sklepiki z meteorytami
Powered by PHP-Fusion copyright © 2003-2006 by Nick Jones.
Released as free software under the terms of the GNU/GPL license.


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie