Meteoryty - Człowiek Wszechświat
Chwyć ten moment
PRIORYTET
Na Forum
Najnowsze Tematy
Gdzie szukać?
Gęstość meteorytów.
Jak postępować ze zn...
Najciekawsze Tematy
Gęstość meteorytów. [2]
Gdzie szukać? [0]
Jak postępować ze... [0]
Kolekcja gurala - klasyfikacja
Kolekcja meteorytów gurala

- kamienne

- żelazne

- żelazno-kamienne

- NWA

- tektyty

- pseudometeoryty

Kolekcja meteorytów Pawła Barana

Meteoryty

Artykuły ze strony

Meteoryty

Planetoidy

Strefa Ziemi

Kosmos

Moje meteoryty na mapie Facebook'a
Nawigacja
Strona Główna
Galeria Meteoryty
Artykuły
Linki
Encyklopedia IMCA
Met. Bul. Database
Forum

Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 9
Nieaktywowany Użytkownik: 167
Najnowszy Użytkownik: Henrynek
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
12 10 2011 - Olbrzymy

Kolosy, olbrzymy, największe meteoryty znalezione na Ziemi




Każdy obrazek jest bramą do większego świata meteorytów.




Ranking największych meteorytowych okazów znalezionych w jednym kawałku.



Meteoryty żelazne –występowanie: - 3,84%; gęstość: - od 7,0 do 8,0%

Meteoryty żelazno-kamienne –występowanie: - 0.52%; gęstość: - od 4,2 do 4,7%

Meteoryty kamienne –występowanie: - 95,6%; gęstość: - od 2,0 do 3,4%

Podane wielkości są wartościami przybliżonymi - pokazują jednak, że wśród największych meteorytów powinno być najwięcej okazów kamiennych. Spada ich tak dużo, że powinno spaść kilka całkiem dużych.

Jednak wśród znalezionych olbrzymów nie ma żadnego.

Największe szanse na dotarcie do powierzchni Ziemi mają meteoryty żelazne. Na drugim miejscu plasują się pallasyty, po nich chondryty, z których na szarym końcu meteoryty węgliste.

Najeźdźcy z kosmosu o większej gęstości mają większe szanse na minięcie ziemskiej ochrony antybolidowej w całości. lub po fragmentacji mają większe szanse na zachowanie się w pokaźniejszych rozmiarach.

Wynika to także z faktu, że meteoryty żelazne są bardziej stabilne w porównaniu z kamiennymi.



Rekordziści są uporządkowani zgodnie z aktualnie zajmowaną lokatą.




Zdecydowana większość podstawowych danych oraz załączonych zdjęć pochodzi z oficjalnej strony Meteoritical Bulletin Database.





- polskie meteoryty - Rekordziści - TELEPORTER + Młotki +

Nr Nazwa Data spadku Kraj Typ Współrzędne waga w kg

1

Hoba

1920 rok

Namibia

Meteoryt żelazny, typ IVB

19° 35'S, 17° 55'E

- 60 000kg -

2

El Chaco - CdC

1969 rok

Argentyna

Meteoryt żelazny, typ IAB-MG

27°30'S, 61°42'W

- 37 000 kg -

3

Ahnighito - CY

1894 rok

Grenlandia

Meteoryt żelazny, typ IIIAB

76°04'N - 64°58'W

- 30 875 kg -

4

Armanty

1898 rok

Chiny

Meteoryt żelazny, typ IIIE

47°N, 88°E

- 28 000 kg -

5

Xinjiang

2011 rok

Chiny

Meteoryt żelazny

w odległych górach Ałtaj

- 25 000 kg -

6

Bacubirito

1863 rok

Mexyk

Meteoryt żelazny

26° 12'N, 107° 50'W

- 22 000 kg -

7

Agpalilik - CY

1863 rok

Grenlandia

Meteoryt żelazny, typ IIIAB

76°09'N - 65°10'W

- 20 100 kg -

8

Mbosi

1930 rok

Tanzania

Meteoryt żelazny

9° 7'S, 33° 4'E

- 16 000 kg -

9

Campo del Cielo

2005 rok

Argentyna

Meteoryt żelazny, typ IAB-MG

27°30'S, 61°42'W

- 14 850 kg -

10

Willamette

1902 rok

USA

Meteoryt żelazny, typ IIIA

45° 22'N, 122° 35'W

- 15 500 kg -

11

Chupaderos I

1852 rok

Meksyk

Meteoryt żelazny, typ IIIAB

27° 0'N, 105° 6'W

- 14 114 kg -

12

Mundrabilla

1966 rok

Australia

Meteoryt żelazny, typ IAB

30° 47'S, 127° 33'E

- 12 400 kg -

13

Morito

1600 rok

Meksyk

Meteoryt żelazny, typ IIIA

27° 3'N, 105° 26'W

- 10 100 kg -

14

Campo del Cielo

1997 rok

Argentina

Meteoryt żelazny, typ IAB-MG

27°30'S, 61°42'W

- 10 000 kg -

15

Campo del Cielo

2011 rok

Argentina

Meteoryt żelazny, typ IAB-MG

37 ½ 27 º 19,3 'S, 61 ° 43 ½ 19,3 "'W

- 9 000 kg -

16

Chupaderos II

1852 rok

Meksyk

Meteoryt żelazny, typ IIIAB

27° 0'N, 105° 6'W

- 6 767 kg -

17

Mundrabilla II

1966 rok

Australia

Meteoryt żelazny, typ IAB

30° 47'S, 127° 33'E

- 6 100 kg -

18

Bendegó

1784 rok

Brazylia

Meteoryt żelazny, typ IC

10° 7'S, 39° 12'W

- 5 360 kg -

Rekordziści – ze znanych spadków - ŻELAZNE

1

Sichote Alin

Spadek 1947 rok

Rosja

Meteoryt żelazny, typ IIAB

46° 9' 36"N, 134° 39' 12"E

- 1 745 kg -

2

Canyon Diablo

1891 rok

USA

Meteoryt żelazny, typ IAB-MG

35° 3'N, 111° 2'W

- 639 kg -

Rekordziści – ze znanych spadków - ŻELAZNO - KAMIENNE

1

Seymchan

2007 rok

Rosja

Żelazno-kamienny ,typ PMG

62° 54'N, 152° 26'E

- 2 700 kg -

2

Huckitta

1937 rok

Australia

Żelazno-kamienny ,typ PMG

22° 22'S, 135° 46'E

- 1 410 kg -

3

Fukang

2000 rok

Chiny

Żelazno-kamienny ,typ PMG

44° 26'N, 87° 38'E

- 1 000 kg -

4

Esquel

1951 rok

Argentyna

Żelazno-kamienny ,typ PMG

42° 54'S, 71° 20'W

- 755 kg -

5

Krasnojarsk

1749 rok

Rosja

Żelazno-kamienny ,typ PMG

54° 54'N, 91° 48'E

- 700 kg -

6

Brenham

1882 rok

USA

Żelazno-kamienny ,typ PMG

37° 34' 57"N, 99° 9' 49"W

- 650 kg -

Rekordziści – ze znanych spadków - KAMIENNE

1

Jilin

1976 rok

Chiny

Chondryt zwyczajny H5

44° 0'N, 126° 30'E

- 1 770 kg -

2

Norton County

1948 rok

USA

Aubryt

39° 41'N, 99° 52'W

- 1 070 kg -

3

Long Island

1891 rok

USA

Chondryt zwyczajny L6

39° 56'N, 99° 36'W

- 564 kg -

4

Paragould

1930 rok

USA

Chondryt zwyczajny LL5

36° 4'N, 90° 30'W

- 371 kg -

5

Bjurbole

1899 rok

Finlandia

Chondryt zwyczajny L/LL4

60° 24'N, 25° 48'E

- 330 kg -




1 - Hoba - 60t

1920 rok - Namibia – współrzędne 19° 35'S, 17° 55'E
meteoryt żelazny, typ IVB - Pojedynczy okaz - TKW: 60 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/hoba2.jpg



Meteoryt: Hoba jest najcięższym meteorytem na Ziemi. Nazwany został West Farm Hoba ze względu na farmę na której się znajduje. Farma natomiast zlokalizowana jest w pobliżu Grootfontein w Namibii.

Okaz został odkryty w 1920 roku. Pozostawiono go w miejscu odkrycia ponieważ uznano, że najlepiej będzie się czuł w miejscu, w którym wylądował przeszło 80,000 lat wcześniej. Kształt meteorytu jest dość nietypowy: Jest to prostopadłościan z równoległymi głównymi powierzchniami.

Nie tylko waga jest imponująca. W 1920 roku jego masę oszacowano na 66 ton. Także jego wymiary: 2,7 x 2,7 metra na 0,9 metra nie pozostawiają wątpliwości o jego pierwszej lokacie na świecie.

W marcu 1955 r. rząd Namibii (wówczas Afryki Południowo-Zachodniej) ogłosił Hobę Pomnikiem Narodowym.

Sam okaz został odkryty przez właściciela gospodarstwa Zachód Hoba. Wg jego relacji, natrafił na gigantyczny meteoryt podczas orki na jednym z jego pól. Podczas pracy usłyszał donośny, metaliczny dźwięk drapania pługa o jakąś dużą powierzchnię. Gdy dźwięk ten się skończył rolnik postanowił sprawdzić powód tego zjawiska i wtedy odkrył meteoryt.




2 - Campo del Cielo (El Chaco) - 37t

1969 rok - Argentyna - współrzędne 27°30'S, 61°42'W
meteoryt żelazny, typ IAB-MG - Żelazny deszcz - TKW: 100 t +



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/campo_del_cielo.jpg



Pierwsza wzmianka o Campo została podana w 1576 roku. Hiszpański gubernator dowiedział się o żelazie Hindusów, którzy uważali, że spadło z nieba. Wysłał ekspedycję pod dowództwem kapitana de Miraval, który znalazł kilka metalowych fragmentów oraz olbrzymią masę żelaza nazwaną Meson de Fierro (duży stół z żelaza). Nie wiadomo jednak gdzie się podział.

Miejsce gdzie znajdowane są fragmenty meteorytu nazywa się Campo del Cielo (pole nieba lub niebo). Nazwa ta najprawdopodobniej została nadana przez Indian ponieważ wierzyli, że żelazo spadło z nieba. Obszar ten jest otwarty i pokryty jasnym piaskiem, jest bardzo mało wody i nie ma innych skał - są to idealne warunki dla przetrwania leżących fragmentów meteorytu oraz ich poszukiwania.

Pod koniec 1770 roku Hiszpanie uznali, że niektóre fragmenty metalu mogą posiadać rudy srebra, ale kiedy spróbowali je przetworzyć, okazało się, że to tylko żelazo. Hiszpański porucznik wydobył jeden okaz, który ważył około 14 do 18 ton. Niektórzy sądzą, że mógł to być ponownie znaleziony Meson de Fierro. Nic jednak nie wiadomo o jego dalszych losach.

W 1800 roku znaleziono więcej mniejszych żelaznych fragmentów. Podobno z żelaza pochodzącego od Campo wykonano kilka skałkowych pistoletów dla prezydenta Jamesa Monroe. Późniejsze analizy wykazały jednak, że żelazo z których je wykonano nie pochodziło z meteorytu.

W latach 1900. systematyczne poszukiwania ujawniły wiele innych wielkich mas, jednak miejsce wiecznego spoczynku Meson de Fierro pozostało w dalszym ciągu nieznane.

W 1992 roku argentyński policjant na lokalnej autostradzie udaremnił spisek Roberta Haaga próbującego wywieźć olbrzymi fragment meteorytu CdC - nazwany El Chaco z Argentyny. Okaz był już w drodze do USA jednak kradzież została udaremniona i drugi co do wielkości meteoryt wrócił do Campo del Cielo. Haag kupił masę od lokalnego człowieka, który twierdził, że jest właścicielem tego okazu. Władze Argentyny zatrzymały jednak i Haaga i meteoryt. Ostatecznie Haag został wypuszczony jednak musiał opuścić Argentynę bez wielkiego bagażu.

Czy jest to słynny Meson de Fierro ?




3 - Cape York (Ahnighito) - 30.875 t

1894 rok - Grenlandia - współrzędne 76°04'N - 64°58'W
meteoryt żelazny, typ IIIAB- Żelazny deszcz - TKW: 58.2 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/capeyork.jpg



Ogromny meteoryt żelazny (typ IIIA oktaedryt ), który spadł jako żelazny deszcz ponad 1000 lat temu i wylądował w Cape York, w Zachodniej Grenlandii.

Istnienie meteorytu jako pierwszy usłyszał badacz John Ross podczas jego wyprawy w poszukiwaniu Przejścia Północno-Zachodniego. Napotkał w 1818 roku członków plemienia Inuit w północno-zachodniej Grenlandii i ze zdumieniem odkrył, że ostrza, groty harpunów i narzędzia do grawerowania są wykonane z niespotykanego żelaza . W okolicy nie było naturalnych złóż metali, więc jego źródłem mogły być meteoryty.

Tubylcy jednak nie chcieli ujawniać miejsca pochodzenia metalu. Ross zabrał kilka fragmentów metalu jako próbki do analizy i stwierdził, że zawierały nikiel. Uznał, że źródłem tego metalu były błyskawice.

Podczas pięć wypraw w latach 1818/83 nie udało się znaleźć źródła żelaza. Dopiero Robert Peary, który był prowadzony przez lokalnego przewodnika, w zamian za broń, dotarł do miejsca spadku na Saviksoah Wyspa off Cape York w północnej Grenlandii w 1894 roku.

Znaleziono trzy główne kawałki znane z folkloru Inuit jako:

1 - Ahnighito (the Tent - Namiot), 30,900 kg,[5] 1884-1897, Meteorite Island, 76°04'N - 64°58'W, Wymiary: 3.4 m × 2.1 m × 1.7 m

2 - Woman,(Kobieta) 3,000 kg,[5] 1897, Saveruluk, 76°09'N - 64°56'W

3 - Dog, (Pies) 400 kg, 1897, Saveruluk, 76°09'N - 64°56'W

W tym czasie Grenlandczycy mieli większy dostęp do importowanych noży, pistoletów, włóczni i igieł, więc na początku wizyty Peary’go w 1890 roku, położenie masy metalu mniej ściśle strzeżoną tajemnicą. W ciągu kolejnych trzech lat, Peary zdołał załadować kawałki metoeritu na statki, pomimo niesprzyjającej pogodzie, inżynieryjnych problemów i konieczności budowania tylko kolejowe Grenlandii specjalnie do tego zadania. Po przyjeździe do Nowego Jorku, żelazo z Grenlandii zostało sprzedane do American Museum of Natural History za 40.000 dolarów.

Ostatecznie w rodzinie jest jeszcze pięć okazów:

4 - Savik I, 3,400 kg,[5] 1913, Savequarfik, 76°08'N - 64°36'W

5 - Thule, 48.6 kg, summer 1955, Thule, 76°32'N - 67°33'W[6]

6 - Savik II, 7.8 kg, 1961, Savequarfik, 76°08'N - 64°36'W

7 - Agpalilik (the Man), 20,000 kg, 1963, Agpalilik, 76°09'N - 65°10'W[5]

8 - Tunorput, 250 kg, 1984


4 - Armanty - 28 t

1898 r ok - Xinjiang, China, - współrzędne 47°N, 88°E
meteoryt żelazny, typ IIIE oktaedryt - Pojedynczy okaz - TKW: 28 t





Jest bardzo mało informacji na jego temat. Wiadomo, że w 1965 roku został przeniesiony do stolicy Xinjiangu, gdzie był badany. Najprawdopodobniej dalej tam sobie leży. Niewykluczone, że tegoroczne odkrycie Chińczyków - meteoryt Xinjiang oraz Armanty są częścią tego samego spadku.Testy wkrótce powinny ustalić czy są one rodzeństwem.



5 - Xinjiang - około 25 t

2011 rok - Xinjiang, prefektura Altay, Chiny - współrzędne - w odległych górach Ałtaj w prowincji Xinjiang Uygur (w północno-zachodnich Chinach)
meteoryt żelazny niezarejestrowany - Pojedynczy okaz - TKW: 25t



http://www.chinadaily.com.cn/photo/images/attachement/jpg/site1/20110719/0023ae9885da0f8f317502.jpg


W Chinach w Xinjiang, prefektura Altay, region autonomiczny Uygur, w dniu 17 lipca 2011 roku został odkryty przez naukowców wielki Meteoryt .



http://www.chinadaily.com.cn/photo/images/attachement/jpg/site1/20110719/0023ae9885da0f8f317704.jpg


Wystająca z ziemi część skały posiada wymiary: 2,2 m długości, 1,25 m wysokości oraz 1,2 m szerokości (wielkości zostały podane w przybliżeniu). Waga całego okazu szacowana jest na 25 ton.

Wielki kraj więc chwalą się tylko adekwatnymi odkryciami.

Jakoś zapomnieli nadmienić, że ktoś przed nimi go nadruszył. W lewym dolnym rogu wyraźnie trochę brakuje. I znajduje sie w czyjejś kolekcji.

A z prawego górnego rogu sami kawałek odcięli.



6 - Bacubirito - 22 t

1863 rok - Sinaloa, Mexyk - współrzędne 26° 12'N, 107° 50'W
meteoryt żelazny niezgrupowany - Pojedynczy okaz - TKW: 22t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/Bacubirito1.jpg



Meteoryt został odkryty przez amerykańskiego geologa Gilberta Ellisa Bailey'a w 1892 roku. Wydobyto go z pomocą miejscowej ludności.

Bacubirito jest wyjątkowy ze względu na bardzo nietypowy kształt - i jest zdecydowanie najdłuższym jaki kiedykolwiek znaleziono. Dokładna waga 19.670 ton. Wymiary 4,25 m długości, 2,00 m szerokości i 1,75 m wysokości.



7 - Cape York (Agpalilik) - 20,1 t

1963 rok - Zachodnia Grenlandia - współrzędne 76°09'N - 65°10'W
meteoryt żelazny, typ IIIAB- Żelazny deszcz - TKW: 58.2 t



http://www.answers.com/topic/cape-york-meteorite

Prawie wszystkie fragmenty Cape York zostały znalezione w Grenlandii a jeden w Kanadzie. Brak jakiegokolwiek krateru, związanego z którymkolwiek znalezionym okazem Cape York, w tym z największymi , Ahnighito i Agpalilikiem - może sugerować, że Cape York spadł na obszarze Grenlandii pokrytym grubą warstwą śniegu i lodu.

Meteoryt Ahnighito odkryto bardzo blisko dwóch innych znanych okazów nazwanych Kobieta i Pies. Oba są znacznie mniejsze i zostały znalezione w pobliżu siebie, około siedem kilometrów od Ahnighito, w rejonie Zatoki Melville w północno-zachodniej Grenlandii 66 lat wcześniej.




8 - Mbosi - 16 t

1930 rok - Tanzania, Rungwe - współrzędne 9° 7'S, 33° 4'E
meteoryt żelazny, typ - Dwa okazy - TKW: 22 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/mbosi_henning_dypvik_uio.jpg



Dla świata został odkryty w 1930 roku jednak dla tubylców znany był od zawsze. Miejscowi ludzie nazywają go Kimwondo (meteor).

Nie ma żadnego śladu po uderzeniu tak dużego meteorytu co może sugerować, że spadł nawet kilka tysięcy lat temu. Gdy został znaleziony wystawał w połowie z ziemi. Został odkopany oraz wykonano pod nim podwyższenie pozostawiając jego pierwotne ułożenie. W ten sposób leży do dnia dzisiejszego.

Meteoryt znajduje się na zachodnim zboczu Marengi Hill, około 150 metrów od szczytu wzgórza, w pobliżu granicy z gospodarstwem pana Jennes'a. To miejsce jest 10 mil na południowy wschód od stacji Mbosi - misji w Rungwe (dawniej Langenburg). Miejscowość leży między jeziorami Tanganika i Niasa, na południe od jeziora Rukwa i około 23 kilometry od granicy z Rodezją Północną.




9 - Campo del Cielo - 14.850 t

2005 rok - Chaco, Argentyna, - współrzędne 27°30'S, 61°42'W
meteoryt żelazny, typ IAB-MG - Żelazny deszcz - TKW: 100 t +



http://en.wikipedia.org/wiki/Campo_del_Cielo



Ten bardzo piękny okaz został odkryty przez Williama Cassidy.



Bill Cassidy and the Campo del Cielo Strewn Field (1960′s)



W 2005 roku dr Cassidy wrócił do Campo del Cielo, aby kontynuować swoje badania finansowane przez National Aeronautics and Space Administration (NASA), przy współpracy z zespołem ekspertów w ACHA (Chaco Association of Astronomy) i wsparciu władz miejskich z Gancedo.

Efektem pracy naukowca było znalezieniei wykopanie kilku dużych meteorytów takich jak La Sorpresa, ważący 14.850 kg oraz El Wichí (lub Meteorito Santiagueño), ważący 7850 kilogramów.


10 - Willamette - 15,500 t

1902 rok - Clackamas Co. OR, USA - współrzędne 45° 22'N, 122° 35'W
meteoryt żelazny, typ IIIA- Pojedynczy okaz - TKW: 15,5 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/Willamette2.jpg



Według danych Merrill z1934 roku, s. 56 całkowita waga okazu wynosi 14.140 kg. natomiast wg źródła z Stroiki z 1937 roku meteoryt waży 14 125 kilogramów. Z tych danych wynika, że z meteorytu odcięto 15-to kilogramowy fragment.

W Nowym Yorku, w Centrum Ziemi i Kosmosu, Amerykańskim Muzeum Historii Naturalnej znajduje się taki własnie okaz. Istne cudo.




11 - Chupaderos I - 14,114 t

1852 rok -Jiménez, Chihuahua, Meksyk - współrzędne 27° 0'N, 105° 6'W
meteoryt żelazny, typ IIIAB - Dwa okazy - TKW: 24.3 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/chupaderos1.jpg



Został znaleziony na Rancho de Chupaderos, 18 km od Jimenez, Chihuahua w Meksyku. Okolicznym mieszkańcom znany był od wieków, dla świata został odkryty w 1852 roku.

Istnieją tylko dwa fragmenty jednak tak małą ilość sztuk rekompensuje ich waga i rozmiary. Większy posiada masę 14,114 kg a mniejszy 6,767 kg. Oba należą do największych meteorytów na Ziemi.

Pierwsze szczegółowe informacje dosrect=tarczone zostały przez WS Castillo. Twier /dził,30° 47 że na Rancho de Chupaderos, 18 km od linii kolejowej stacji Jiminez, wcześniej nazywanej Huejuquilla, znajdują się dwie masy żelaza w kształcie płaskich równoległoboków bogatych w cylindryczne wgłębienia. Ich gęstość kreślono na 7,18g/cm3.

Wagę większego okazu oszacowano na 15.600 kg. Wymiary 2,50m x 0,40 m.

Mniejszy fragment oszacowano na 9290 kilogramów. Jego wymiary 2,15m x 1,10m x 0,50 m.

Oba meteoryty leżały bardzo blisko od siebie - tylko 250 m.

Niedaleko tych fragmentów znajdował się również inny meksykański kolos Morito. Jednak naukowcy badający wszystkie okazy rozdzielili je na dwa niezależne spadki: Chupaderos – 2 okazy oraz Morito – jeden okaz.


12 - Mundrabilla I - 12,4 t

1966 rok - Zachodnia Australia - współrzędne 30° 47'S, 127° 33'E
meteoryt żelazny, typ IAB - Żelazny deszcz - TKW: 24 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/mundrabilla_martin_altmann.jpg



Znajduje się w Western Australian Museum Perth, WA, Australia.




13 - Morito - 10,1 t

Spadek 1600 rok - Meksyk, Chihuahua - współrzędne 27° 3'N, 105° 26'W
meteoryt żelazny, typ IIIA - Pojedynczy okaz - TKW: 10,1t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/morito.jpg



Meteoryt jest stałą ekspozycją na wystawie w Pałacu Wyższej Szkoły Górniczej w historycznym centrum miasta Meksyk.




14 - Campo del Cielo - 10 t

1997 rok - Santiago del Estero, Chaco, Argentina - współrzędne 27°30'S, 61°42'W
meteoryt żelazny, typ IAB-MG - Żelazny deszcz - TKW: 100 t +



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/campo_del_cielo_2.jpg

Tañigó II (missing)


15 - Campo del Cielo - 9 t

2011 rok - Santiago del Estero, Chaco, Argentina - współrzędne 37 ½ 27 º 19,3 'S, 61 ° 43 ½ 19,3 "'W
meteoryt żelazny ,typ IAB-MG - Żelazny deszcz - TKW: 100 t +



Odkryto nowy krater meteorytowy i prawie 9- tonowy okaz w obszarze Campo del Cielo



Carlos Cerrutti i Mario Vesconi, członkowie grupy badawczej zjawiska Campo del Cielo, w dniach od 18 do 23 maja 2011 roku prowadzili prace poszukiwawcze i badawcze we współpracy z Biurem Mines w ramach Ministerstwa produkcji województwa Santiago del Estero.

Przy pomocy topograficznych i magnetycznych map, znaleźli nowy krater uderzeniowy oraz kolejny olbrzymi okaz meteorytu oszacowany wstępnie na blisko 9 ton.

Krater otrzymał kolejny 27 numer. Znajduje sie w 16 sektorze Santiago del Estero a dokładniej w dziale Moreno, w pobliżu granicy z Chaco, 70 km od miasta Quimilí. Wymiary krateru: elipsa 32x18 metrów, głębokość 0,7 m.


16 - Chupaderos II - 6,767 t

1852 rok - Chihuahua, Meksyk - współrzędne 27° 0'N, 105° 6'W
meteoryt żelazny, typ IIIAB - Dwa okazy - TKW: 24,3 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/chupaderos2.jpg



Został znaleziony na Rancho de Chupaderos, 18 km od Jimenez, Chihuahua w Meksyku.

Okolicznym mieszkańcom znany był od wieków, dla świata został odkryty w 1852 roku.

Istnieją tylko dwa fragmenty jednak tak małą ilość sztuk rekompensuje ich waga i rozmiary. Większy posiada masę 14,114 kg a mniejszy 6,767 kg. Oba należą do największych meteorytów na Ziemi.

Pierwsze szczegółowe informacje dostarczone zostały przez WS Castillo. Twierdził, że na Rancho de Chupaderos, 18 km od linii kolejowej stacji Jiminez, wcześniej nazywanej Huejuquilla, znajdują się dwie masy żelaza w kształcie płaskich równoległoboków bogatych w cylindryczne wgłębienia. Ich gęstość kreślono na 7,18g/cm3.

Wagę większego okazu oszacowano na 15.600 kg. Wymiary 2,50m x 0,40 m.

Mniejszy fragment oszacowano na 9290 kilogramów. Jego wymiary 2,15m x 1,10m x 0,50 m.

Oba meteoryty leżały bardzo blisko od siebie - tylko 250 m.

Niedaleko tych fragmentów znajdował się również inny meksykański kolos Morito. Jednak naukowcy badający wszystkie okazy rozdzielili je na dwa niezależne spadki: Chupaderos – 2 okazy oraz Morito – jeden okaz.


17 - Mundrabilla II - 6,1 t

1966 rok - Western Australia - współrzędne 30° 47'S, 127° 33'E
meteoryt żelazny, typ IAB - Żelazny deszcz - TKW: 24 t






18 - Bendegó - 5.360 t

1784 rok - Bahia, Brazylia - współrzędne 10° 7'S, 39° 12'W
meteoryt żelazny, typ IC - Pojedynczy okaz - TKW: 5,36 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/bendego2.jpg




Największe z najbardziej znanych meteorytów: ŻELAZNE



Sichote Alin - 1,745kg

Spadek 1947 rok - Primorskiy kraj, Rosja - współrzędne 46° 9' 36"N, 134° 39' 12"E
meteoryt żelazny, typ IIAB - żelazny deszcz - TKW: 23 t






Canyon Diablo - 639 kg

1891 rok -Arizona, USA - współrzędne 35° 3'N, 111° 2'W
meteoryt żelazny, typ IAB-MG - Żelazny deszcz - TKW: 30 t





Meteoryt Canyon Diablo znajdowany jest od roku 1891. Wszystkie jego fragmenty pochodzą z okolic krateru meteorytowego znajdującego się na terenie dzisiejszej Arizony. Krater posiada dużo nazw, Coon Butte, Crater Mountain, Barringer Crater i oczywiście Canyon Diablo od którego pochodzi sama nazwa meteorytu.. Krater powstał około 50,000 lat temu, szacuje się że zrobił go meteoryt o łącznej wadze aż 150,000 ton. Największy znaleziony okaz ma zaledwie 639kg - Holsinger Meteorite, a łączna masa zebranych meteorytów to około 30 ton. Handlarze zaczęli sprzedawać fragmenty Canyon diablo w latach ’90 XIX wieku. Ciekawostką jest fakt, że z meteorytów Canyon Diablo wykonywali narzędzia Indianie, jeszcze zanim pojawiły się tam blade twarze.




ŻELAZNO - KAMIENNE



Seymchan - 2700 kg

2007 rok - Rosja - współrzędne 62° 54'N, 152° 26'E
meteoryt żelazno-kamienny ,typ PMG - Kilka okazów - TKW: 3,023 t





Bardzo znany rosyjski meteoryt znaleziony w 2007 roku.

Pierwsze fragmenty Seymchana zostały znalezione w potoku- małym dopływie do rzeki Hekandue, w dzielnicy Magadan w Rosji w 1967 roku.

Pierwotnie sklasyfikowany został jako meteoryt żelazny IIE, Jednak w kolejnych okazach Seymchana stwierdzono obecność wtrąceń kryształów oliwinu i od tego czasu meteoryt jest sklasyfikowany jako pallasyt.

W stanie surowym meteoryty Seymchan są mało atrakcyjne. Ich zewnętrzna powierzchnia jest czarna w miejscach oliwinów lub zardzewiała w miejscach metalu -pierwsza pamiątka jest po przelocie przez ziemską atmosferę a druga po wieloletnim leżakowaniu na nieprzyjaznej powierzchni naszej planety.

Dopiero po przecięciu, wypolerowaniu i wytrawieniu ujawnia się piękno tego meteorytu. Na wielu okazach występują klasyczne w pallasytach oliwiny a na całej powierzchni metalu można podziwiać przepiękne Figury Widmanstättena. Dlatego właśnie wszystkie pallasyty wszyscy kroją w cienkie plastry.

Uważany jest za bardzo stabilny meteoryt.




Huckitta - 1410 kg

1937 rok - Northern Territory, Australia- współrzędne 22° 22'S, 135° 46'E
meteoryt żelazno-kamienny ,typ PMG - Kilka okazów - TKW: 2,300kg





Fukang - 1000 kg

2000 rok -Xinjiang, Chiny - współrzędne 44° 26'N, 87° 38'E
meteoryt żelazno-kamienny ,typ PMG - Pojedynczy okaz - TKW: kg





Meteoryt ten jest bardzo pięknym pallasytem. Charakteryzuje się niezwykle dużymi i kolorowymi kryształami oliwinu. Główna masa została odkryta w 2000 roku,

Jest stosunkowo nowym pallasytem na rynku a mimo to bardzo szybko stał się ulubieńcem wśród kolekcjonerów ze względu na swoje wspaniałe i ogromne kryształy oliwinu.




Esquel Pallasite - 755 kg

1951 rok - Chubut, Argentina - współrzędne 42° 54', 71° 20'W
meteoryt żelazno-kamienny ,typ PMG - Pojedynczy okaz - TKW: 755 kg






Krasnojarsk - 700 kg

1749 rok -Krasnoyarskiy kray, Rosja- współrzędne 54° 54'N, 91° 48'E
meteoryt żelazno-kamienny ,typ PMG - Pojedynczy okaz - TKW: 700 kg






Brenham Pallasite - 650 kg

1882 rok - Kansas, USA - współrzędne 37° 34' 57"N, 99° 9' 49"W
meteoryt żelazno-kamienny ,typ PMG-an - Deszcz meteorytów - TKW: 4,3 t






KAMIENNE



Jilin - 1770 kg

1976 rok -Jilin, Chiny- współrzędne 44° 0'N, 126° 30'E
meteoryt kamienny, typ chondryt H5 - Kamienny deszcz - TKW: 4 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/jilin2.jpg



Norton County - 1070kg

1948 rok -Kansas, USA- współrzędne 39° 41'N, 99° 52'W
meteoryt kamienny, typ Aubryt - Pojedynczy okaz - TKW: 1,2-1 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/nortoncounty_meteorite_nebraska.jpg



Około godziny szesnastej w dniu 18 lutego 1948 roku, setki ludzi było świadkami przelotu pięknego bolidu przez czyste niebo Kolorado, Kansas i Nebraski. Słyszano głośne wybuchy, następnie potężny ryk brzmiący jak odgłosy silników odrzutowych. Widać było wielki meteor, który ciągnął za sobą smugę jasnego dymu. W pewnym momencie bolid rozpadł się na wiele mniejszych kawałków.

W następnych dniach i miesiącach, znaleziono setki fragmentów meteorytu na bardzo dużej powierzchni. Od granicy Kansas / Nebraska, w Furnas County, Nebraska i Norton County po Kansas. Meteoryt stał się znany jako Norton County.

Największy fragment meteorytu Norton County nie został znaleziony od razu. Dopiero 03 lipca 1948, dwaj farmerzy znaleźli niemal okrągły otwór, około 2 m średnicy i 2 m głębokości, w polu pszenicy. Kiedy zaczęli kopać w tym miejscu natrafili na coś twardego.

Odkryli ogromny kamień o metrowej średnicy leżący 3 m poniżej poziomu terenu. Zespół ludzi, prowadzonych przez dr Lincoln Lapaza wydobył odnaleziony meteoryt za pomocą dźwigu i przetransportował do Albuquerque.

Główna masa meteorytu Norton County została umieszczona w Muzeum Meteorytów Uniwersytetu of New Mexico, które jest otwarte od 1974 roku.

Ten kamień jest największym pojedynczym achondrytem na świecie. Jest bardzo kruchy więc to jest niesamowite, że tak duży fragment przetrwał przelot przez ziemską atmosferę oraz uderzenie w ziemię.


Long Island - 564kg

1891 rok -Kansas, USA- współrzędne 39° 56'N, 99° 36'W
meteoryt kamienny, typ L6 Chondrite- Pojedynczy okaz - TKW: 0,564 t



http://www.meteoritehistory.info/FARRING/INDEX.HTM

Masa główna - 537 kilogramów - znajduje się w Chicago Field Museum.




Paragould - 371kg

1930 rok - Arkansas, USA- współrzędne 36° 4'N, 90° 30'W
meteoryt kamienny, typ LL5 Chondrite- Pojedynczy okaz - TKW: 0,408 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/18101_19391_2800.jpg



17 lutego 1930 roku mieszkańcy z Arkansas i Missouri zauważyli na niebie pojawienie się płonącego bolidu, który rozpadł się w powietrzu na trzy fragmenty powodując powstanie ogłuszającego grzmotu i wrażenia podobne jak podczas trzęsienia ziemi.

Największy fragment meteorytu, ważący ponad 800 funtów (370 kg), jest obecnie drugim co do wielkości obserwowanym meteorytem odzyskanym niedługo po upadku.

Wielkość okazu - 40x105 cm pozwalała w 1930 roku na otrzymanie tytułu największego meteorytu w historii świata jak również i największego kamiennego meteorytu na świecie.


Bjurbole - 330kg

1899 rok -Uusimaa, Finlandia- współrzędne 60° 24'N, 25° 48'E
meteoryt kamienny, typ L/LL4 Chondrite- Pojedynczy okaz - TKW: 0,33 t



http://www.encyclopedia-of-meteorites.com/test/bjurbole_polandmet.jpg



Meteoryt kamienny – chondryt zwyczajny typu L/LL4 (grupa L lub LL. Spadł do wody 12 marca 1899 w Finlandii. Podczas upadku przebił grubą pokrywę lodu rozpadając się na kilka fragmentów. Wydobyto go z 7-metrowej warstwy błotnistego dna.

Łączna masa meteorytu wynosiła około 330 kg. Jest on największym meteorytem znalezionym w Finlandii.

W przeciwieństwie do chondrytów, w których chondry są mocno zespolone z matrixem, Bjurböle jest niezwykle kruchy i delikatny. Pewnie z tego powodu z pojedynczego 330 kilogramowego okazu powstało setki, a może i tysiące małych okazików rozsianych po wielu kolekcjach.


cdn

 
Dodane przez gural100 dnia październik 04 2011 12:30:12 · 0 Komentarzy · 9157 Czytań · Drukuj
 
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
Klasyfikacja meteorytów
METEORYTY POLSKIE
MŁOTKI - HAMMERY
METEORYTY OLBRZYMY
Meteorytomani
Ważne
Sklepiki z meteorytami
Powered by PHP-Fusion copyright © 2003-2006 by Nick Jones.
Released as free software under the terms of the GNU/GPL license.


Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie